Exit reisbureaudecreet : één reactie. Eén.

Na de lange uiteenzetting van Antoon Van Eeckhout aan het einde van de VVR statutaire algemene vergadering, repten de meeste aanwezigen zich … naar de bar van het Holiday Inn UZ in Gent. De sfeer was gelaten. De meeste aanwezigen waren murw, boos maar ook moedeloos. Wij hoorden vele reacties, vaak met de uitdrukkelijke vraag om niet te publiceren. Eén reactie bleef ons echter bij. En die publiceren we wel. Lees  verder.

Twee zaakvoerders, man en vrouw, van een goed draaiend reisbureau in de Westhoek. Een meer dan degelijk familiebedrijf met een no nonsense mentaliteit in de genen. Harde werkers. Open geest, getuige de vele directe links met TO sites op hun eigen website. Mooie eigen producten ook, waarvan vele long haul rondreizen. Steeds nieuwsgierig naar wat er reilt en zeilt in de sector, actieve deelnemers aan studiereizen en congressen. Kortom: vakmensen.

Ook deze collega’s waren onder de indruk van de politieke machinaties rond het reisbureaudecreet. Ook zij hadden hun bedenkingen bij de verborgen agenda’s, de onderlinge afrekeningen en de machtsspelletjes. Ook zij waren teleurgesteld in en door de politiek en de politici.

Maar na vijf minuten keek de dame haar echtgenoot even aan en sprak de gevleugelde woorden: “Weet je, ik maak me eigenlijk niet echt zorgen. Als wij onze klanten maar blijven verzorgen zoals we doen, dan geraken wij die niet kwijt. Echt niet. Want wat wij allemaal voor onze klanten doen, dat doet niemand ons na. en dat weten ze, bij ons in de streek. Dus: naar huis en aan het werk. Dàt moeten we doen!”  Deze uitspraak bekronen wij tot de uitspraak van de avond. En: uiteraard kwam een dergelijke pragmatische, verstandige en positieve uitspraak … van een vrouw.