En ondertussen, in Frankrijk … stelt de sector eisen aan de overheid.

Frankrijk heeft een nieuwe regering. Meer nog: de macht ligt, voor het eerst sinds lang, in het kamp van de linkerzijde, met een onder andere nieuwe minister voor toerisme als resultaat.  Enkele weken na haar benoeming had kersverse minister Sylvia Pinel al een onderhoud met de President van de SNAV, de “Organisation Nationale des Professionels du Voyage”. Lees verder, want de SNAV strijdt vooral voor verworven rechten. Of: hoe elk land (B – NL – F) in een andere fase zit.

De SNAV groepeert als beroepsvereniging zowel reisagenten als touroperators. Ze vertegenwoordigen ongeveer 3800 verkooppunten. Zoals vaak in Frankrijk gaat het om een vrij zware organisatie, met een sterk hiërarchische structuur. De President van de SNAV is Georges Colson, de grote baas van tour operator FRAM.

Waar in Nederland zelfregulering al meer dan vijftien jaar het ordewoord is en waar we in België  de gekende decreet-perikelen doorlopen, heeft  de SNAV als kerndoelstelling “à garantir la stabilité économique et sociale de la branche d’activité Tourisme et Voyages en France et en Europe”. Dus: als de grote baas van deze beroepsfederatie op de koffie gaat bij de minister, dan gaat hij eerst en vooral de handhaving van de bestaande situatie.

Georges Colson schuwde, zoals steeds, de grote woorden niet. Hij had een “lang en intens” gesprek aangekondigd. Want, volgens de SNAV president is de sector in gevaar, en rekenen heel wat bedrijven op actieve steun van de overheid. Verder ziet Colson een opkomst van niet-vergunde figuren en bedrijven, die in een “grijze zone” opereren. Hij heeft die prioriteiten besproken tijdens zijn gesprek met de minister.

-Orde, controle en opvolging.

Blijkbaar is er in Frankrijk een gebrek aan opvolging door de overheid, wanneer een reisagent of tour operator zijn vergunning verliest. Het gevaar is dat bedrijven zonder vergunning blijven opereren, met alle gevolgen vandien.

-Economische hulpmaatregelen.

Colson geeft ruiterlijk toe: de meeste toerisme bedrijven, groot en klein, zitten in slechte papieren, in Frankrijk. Hij pleit dan ook voor serieuze hulpmaatregelen, gaande van staatsgaranties bij de banken, over uitstel voor betaling van sociale bijdragen tot economische werkloosheid.

-Herziening van de verantwoordelijkheid van de verkoper bij forfaitreizen.

In Frankrijk is de verkoper van de reis verantwoordelijk voor de juiste afhandeling van de reis. In de praktijk betekent dat: bij problemen is de reisagent –ook financieel- verantwoordelijk tegenover zijn klant, en moet de reisagent vervolgens verhalen op de leverancier. Let wel: deze verantwoordelijkheid geldt in Frankrijk ook bij pakketreizen. Colson wijst erop dat onder andere in Duitsland en de UK dit anders geregeld is . De waarheid gebiedt ons één detail hierbij te vermalden: in Frankrijk betaalt de resiagent zijn leverancier ... na terugkeer van de klant. Dat zet een en ander toch even in een ander perspectief. Het maakt eventuele claims tegenover diezelfde leverancier wel iets eenvoudiger.

België, Nederland, Frankrijk: drie landen, drie verschillende fases van het debat. Drie Europese landen, nota bene. Hoe zijn deze verschillen te verklaren?

Het was BTO secretaris Bernard Tuyttens die, zoals wel vaker, een even interessante als originele insteek gaf om heel de zaak even anders te bekijken. Door zijn “cabinetard” verleden, was Bernard uiteraard een bevoorrecht toeschouwer bij de recente ontwikkelingen. “Kijk, Jan, je moet de wetgeving van de Latijnse en Angelsaksische landen eens met elkaar vergelijken. Daar zitten duidelijke verschillen in. Dat heeft alles te maken met traditie, met cultuur, met volksaard zelfs. En dat vertaalt zich tot in de visie op regulering, op de mate aan nood om  wettelijke omkadering. Dat verklaart vaak op het eerste gezicht contrasterende situaties. ”

Nog niet zo gek, die bedenking. Wellicht zit hier een deel van de verklaring. Conclusie: België, en zeker Vlaanderen, zit halverwege die Latijnse en de Angelsaksische aanpak. Dat verklaart misscgien het scharnierpunt waarop onze sector zich bevinden. Si non è vero, è bene trovato …